Eerste verslag Monir.

Beste mensen,

Hier komt een bericht uit Belarus, om precies te zijn uit de provincie Stolin, het dorpje Terebezjov.
Zoals de meeste van jullie wellicht weten, ben ik op dit moment in Belarus voor mijn afstudeeropdracht voor “Stichting Toekomst, jeugd opbouw in Belarus”. Ik ben nu ongeveer een maand hier in Belarus en het leven hier op een boerderij in een klein dorp bevalt mij nog steeds heel goed.
Ik zal jullie regelmatig via deze site wat vertellen over mijn verblijf hier. Maar over de inhoud mijn project kan ik jullie helaas (nog) niet vertellen. Het resultaat daarvan kan ik nog niet verklappen, dat blijft geheim, daar werk ik nog wel even aan. Dus jullie krijgen alleen informatie over mijn belevenissen hier in dit mooie land.

Ik woon bij een gezin van vijf mensen: papa, mama, zoon en dochter en lieve oma.... Ze zijn heel erg lieve en aardige mensen; vanaf de eerste dag heb ik me hier thuis gevoeld. Doordeweeks werk ik aan mijn afstudeerproject en in de weekenden doe ik meestal niets anders dan gezellig genieten van een rustige omgeving hier. Je bent vast benieuwd wat ik vooral heel leuk vind hier. Nou, dat is het rustige leven hier, daar geniet ik het meest van en vooral ook de schone lucht hier. Elke ochtend als ik wakker word, kijk ik eerst naar de lucht en dan ga ik even later naar buiten om te genieten van die schone lucht en dan een lekkere Belarussische koffie erbij. En dan krijg ik ook nog eten erbij en dat allemaal zo lekker!

Zoals je misschien wel vermoedt, ben ik al druk bezig met mijn onderzoek. Onderzoek doen in Belarus is heel ‘lastig’, anders dan in Nederland. Je moet overal toestemming voor vragen. Zonder de toestemming van een bepaalde figuur mag je hier niks beginnen. Ik ben bijvoorbeeld bezig met het onderzoek doen naar scholen en daarvoor moet ik als eerste bij de Onderwijsinspectie zijn, zoals ze hier noemen: ‘Najalniek’. De dame voert een kort gesprek met je en kijkt of je wel mag of niet mag doen wat je wilt. Verder word ik overal waar ik kom, heel netjes en warm opgevangen. De mensen zijn heel erg aardig en ze behandelen mij echt met respect. Ik voel me hier soms een heel belangrijke persoon, terwijl ik in Nederland een gewoon studentje ben, maar ja ... zoals ze zeggen: je hebt het of je hebt het niet.

Het weer is lekker aan het warmer worden en het land begint ook al groen te worden. Mensen zeggen dat in de zomer de temperatuur hier kan oplopen tot +35 graden, dus dat is wel heel lekker!

Verder is mijn familie druk bezig met het leven thuis op de boerderij, maar daarnaast ook met hun baan bij de overheidsboerderij, de ‘Kalchos’ zoals ze die hier noemen, dus het leven is lekker druk hier.

Kortom: met mij gaat het heel goed, ik heb het nog steeds naar de zin hier, het bevalt me goed hier en ik ben natuurlijk erg druk bezig met mijn afstudeerproject.

Tot zover dit korte bericht uit Belarus. Vanwege de geringe mogelijkheid om hier te internetten kan ik jullie helaas maar weinig vertellen en niet dagelijks, maar de volgende keer probeer ik weer wat meer over mijn belevenissen hier in Wit-Rusland te vertellen.

Groetjes Monir Masoud

Leerlingen van klas 1

Burgemeester van Stolin en Monir

Een Kinderdagverblijf