Tweede verslag Monir.

Terebeshov, Belarus, 15 mei 2006.

Beste mensen,

Hier volgt weer een bericht uit Belarus.
Ik zit nu al bijna twee maanden hier in Belarus en het gaat nog steeds goed met mij.
Verder moet ik zeggen dat ik tijdens mijn onderzoek echt heel veel opmerkelijke ding en ben tegen gekomen. Daarover vertel ik later meer, eerst aan het bestuur van Stichting Toekomst na mijn terugkeer in juni. Ook zal ik dan hierover wel iets op de site vertellen. Even geduld nog dus.

In dit stuk wil ik jullie gewoon wat vertellen over een aantal dingen die ik tot nu toe gezien heb tijdens mijn verblijf in Belarus en die me opvielen.
Om te beginnen wil ik jullie wat vertellen over de levenssituatie van het Belarussische gezin. Binnenkort wil ik dan ook nog iets schrijven over het Belarussische onderwijs, maar dat schrijf ik over een paar dagen als ik weer tijd heb.

Het gezin in Belarus.
De gezinsverhoudingen liggen in Belarus misschien anders dan in Nederland. Kinderen tonen respect voor beslissingen van hun ouders. En de moeder is het middelpunt waar het gezinsleven om draait. Er wordt verwacht dat iedereen die thuis woont zich aan de huisregels houdt, bijvoorbeeld met betrekking tot hoe laat je 's avonds thuis mag komen. Dit kan een stuk vroeger zijn dan wij gewend zijn in Nederland, maar bedenk daarbij dan dat het nachtleven in Belarus echt niet zo lang doorgaat als bij ons in Nederland. Ook zijn ouders op sommige punten heel voorzichtig, wat voortkomt uit jarenlange ervaring met zaken waar wij als nieuwkomer in Belarus maar weinig van weten. Verder kunnen in een gezin de recente politieke en culturele omwentelingen soms voor spanningen zorgen, vooral in de verhouding tussen ouders en hun kinderen. Jongeren zijn volgens hun ouders 'verwend' en 'consumptiegericht'.

Een hecht gezinsleven is een belangrijk iets voor de Belarussen, evenals goede vriendschappen. Ze houden ervan hun tijd samen door te brengen. De meeste gezinnen wonen in een appartement in de stad, en soms hebben ze daarnaast een "datsja", een buitenverblijf met een groentetuin, waar 's zomers, de weekenden en de vakanties worden doorgebracht.

Belarussische Cultuur. De Belarussen zijn bijzonder warme en hartelijke mensen. De Belarussische cultuur is heel erg interessant en totaal verschillend van die van de Westerse landen. In alle opzichten verschillend. Ik kan daar moeiteloos 10 pagina's over schrijven, maar het is veel leuker om het zelf allemaal te ontdekken. Je moet je voorstellen dat daar alles anders is: de geschiedenis, de geografie, de politieke situatie, de persoonlijke omgang, het eten, het welvaartsniveau, de gebouwen, het verkeer, etc. etc. Kortom: teveel om op te noemen.

Eten in het gezinsleven
Gezamenlijk eten speelt in het gezinsleven een belangrijke rol. Er zijn 2 of 3 warme maaltijden per dag. Soms krijg je al een warm zavtrak (ontbijt), dan volgt objed (lunch), de belangrijkste maaltijd van de dag. Objed missen is een soort heiligschennis. 's Avonds om een uur of 7 of 8 eet je dan nog een keer warm, oezjin (diner). De Belarussen kennen geen toetjes. Daar staat tegenover dat ze dol zijn op thee drinken: sterke thee met een overdaad aan koekjes, snoepjes, jam, enz. Tussendoor af en toe een glaasje wodka gaat er ook wel in, zeker als er visite komt. Wellicht is het grootste sociale probleem de alcohol. Aan wodka geen gebrek in dit mooie land.
Eten, drinken en uit - kortom het leven - is goedkoop. Bij gebrek aan toeristen zijn er ook geen echte 'toeristenprijzen'.

Een luxe warme maaltijd

Wat de maaltijden betreft behoeft u niet op culinaire hoogstandjes te rekenen. De lokale gerechten zijn over het algemeen stevig en eenvoudig. Paddestoelen, karwij en knoflook vormen belangrijke ingrediŽnten.

Okee, over een paar dagen schrijf ik wel weer. Dan iets over opvoeden en het onderwijs hier. Groetjes Monir Masoud